V
επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Καλές οι διακοπές, πάντα όμορφη η Κρήτη αλλά δεν υπάρχει καλύτερο πράγμα από το να γράφεις για την ΑΕΚ. Μάλλον υπάρχει. Να την βλέπεις.
Συμφωνοι… Τα φιλικά δεν μετράνε, τα σκορ δεν μετράνε και διαχρονικά ισχύει το ρητό του Γιατζόγλου πως αν χαίρεσαι με νίκες στα φιλικά είναι σαν να ερεθίζεσαι με την… αδελφή σου. Ομως πάντα κάτι βλέπεις. Κάτι δείχνουν οι ομάδες εκτός αν είναι υπερβολικά κουρασμένες, συμβαίνει κάποιες φορές, οπότε και ατομικά οι παίκτες δεν μπορούν να κριθουν σωστά αφού το μυαλό με το σώμα δεν μπορούν, λόγω της κούρασης, να συντονιστούν…

Φιλικά… ξεφιλικά λοιπόν φαίνονται πράγματα. Η ΑΕΚ και στα τρία ματς έχει δείξει σε ομαδικό επίπεδο αυτό που θα προσπαθήσει να κάνει και στα επίσημα παιχνίδια της πολύ απαιτητικής σεζόν που έρχεται. Πίεση ψηλά και επίθεση γρήγορα από… παντού με όλους τους τρόπους όταν καταφέρνει να πάρει την κατοχή. Σε όποιο σημείο του γηπέδου κι αν γίνετγαι αυτό αλλά με σαφέστατη πρόθεση να κερδίζει την μπάλα όσο πιο κοντά στο τέρμα του αντιπάλου γίνεται. Από αυτή την βάση ξεκινάνε όλα. Και όσο κι αν φαίνεται απλό είναι σούπερ απαιτητικό αυτό το στυλ παιχνιδιού. Απαιτεί υψηλό επίπεδο φυσικής κατάστασης, που ακόμη δεν υπάρχει, παίκτες με υψηλό επίπεδο τακτικής και τεχνικής, που φέτος υπάρχουν σε πολύ μεγάλο βαθμό στην ΑΕΚ και βέβαια αγωνιστικη πειθαρχία και σωστές κινήσεις με, αλλά, και (κυρίως) χωρίς την μπάλα. Στο τελευταίο κομμάτι η κατάσταση βελτιώνεται συνεχώς και βέβαια υπάρχουν παίκτες που παίζουν μεγάλο ρόλο στο να λειτουργεί το πράγμα.

Παίκτες κλειδιά σε αυτή την ΑΕΚ που προσπαθεί να παρουσιάσει ο Χιμένεθ. Κρισιμότατος είναι ο ρόλος του Λιβάγια και του Κλωναρίδη. Η ομάδα επειδή έχει τους κατάλληλους επιθετικούς που μπορούν να παίξουν στην πίσω τριάδα, θέλει έναν σέντερ φορ που να μπορεί να παίζει και για την ομάδα και να μην ειναι απλά ο παίκτης που θα τον ψάχνουν για να τελειώσει την φάση. Ο Κροάτης είναι πραγματικά ιδανικός. Ενας σέντερ φορ… πλέι μέικερ. Που φαίνεται πως λόγω της υψηλότατητης τεχνικής, επιπέδου άλλων πρωταθλημάτων, θα μπορέσει εκτός από τα γκολ που θα βάλει να παίξει βασικό ρόλο δημιουργού όχι μόνο με ασίστ αλλά και με κρίσιμες ενδιάμεσες πάσες με τις οποίες θα δημιουργεί καταστάσεις για τους παίκτες που θα έρχονται από πίσω είτε τους μεσοεπιθετικούς, είτε τους ακραίους μπακ.

Ο Κλωναρίδης λίγο πίσω του εκτός από την ταχύτητα του που σε φάση επίθεσης δημιουργεί πανικό είναι παράλληλα ο ιδανικός για να πρεσάρει ψηλά και… ακατάπαυστα. Αυτοί οι δύο παίκτες είναι κομβικοί αλλά σημαντικοί είναι όλοι αφού ένας να μην κάνει σωστά την δουλειά του όλο το οικοδόμημα θα έχει πρόβλημα. Σε ότι αφορά το κομμάτι της άμυνας στο κομμάτι του γηπέδου της ΑΕΚ δεν μπορεί να βγει συμπέρασμα από το χθεσινό όταν λείπουν οι δυο πιο σκληροί παίκτες του άξονα, ο Βράνιες κι ο Σιμόες. Αντίθετα νομίζω πως κλειδώνει το δίδυμο Λόπεζ και Μάνταλου αριστερά. Ο ένας φαίνεται να είναι ακριβώς αυτό που θέλει ο άλλος. Και το ντόμινο του “ζευγαριού” στα αριστερά κατά την άποψη μου δημιουργεί μια ανάγκη. Από την στιγμή που ο Μάνταλος φεύγει από τον άξονα κι ο παίκτης πίσω από τον Λιβάγια θα είναι ο Κλωναρίδης, ή ο… Αραούχο ποιος ξέρει, δημιουργείται ένα κενό. Χρειάζεται η ομάδα για να λειτουργήσει άψογα μετά τον πλέι μέικερ… σέντερ φορ και τον πλέι μέικερ κεντρικό χαφ. Στην Ελλάδα αυτό τον ρόλο τον έχει παίξει τέλεια ο… Ιμπαγάσα επί Βαλβέρδε στον Ολυμπιακό, στη Ρεάλ Μαδρίτης πριν γυρίσει σε 4-3-3 ο Μόντριτς, στην Μπάρτσα ο Ράκιτιτς, στην Μάντσεστερ ο Πογκμπά. Δεν λέω να… πάρουμε κάποιον από αυτούς απλά για να γίνω κατανοητός στο τι παίκτη εννοώ. Ενας παίκτης πιο γρήγορος και αθλητικός από τον Αϊντάρεβιτς, πιο έτοιμος από τον Γαλανόπουλο και πιο δημιουργικός από τον Γιόχανσον. Αυτό. Βέβαια αν ο τρομερός χθες Μάνταλος γυρίσει στον άξονα ή ακόμη καλύτερα πειστεί να γίνει αυτός ο… Μόντριτς της ΑΕΚ τότε αλλάζει το πράγμα. Η ΑΕΚ πάντως πρέπει να έχει ανεξάρτητα αν παίζει 4-4-1-1, 4-2-3-1 ή και 4-4-2 εναν παίκτη δίπλα στο αμυντικό χαφ που να μπορεί να οργανώνει αλλά και να απειλεί το αντίπαλο τέρμα. Οχι ότι δεν μπορεί τώρα να φτιάξει με τους υπάρχοντες (Σιμόες, Γιόχανσον, Γαλανόπουλο, Αϊντάρεβιτς) ένα αξιοπρεπέστατο δίδυμο κεντρικών χαφ όμως αν ήταν στο δικό μου χέρι να πάρω έναν παίκτη θα ήταν αυτό που περιγράφω παραπάνω στην... γήινη βέβαια εκδοχή του. Οπως είπε και ο Μανόλο, ο Αραούχο είναι... εκτός συναγωνισμού. Οι φωτογραφίες και εδώ και στην πρώτη σελίδα έχουν κι άλλη...όψη. Και ο Πογκμπα με τον Ράκιτιτς να έρθουν κάποιοι δεν θα είναι ευχαριστημένοι. Αχαχαχα.

Χθες ζήσαμε την αγωνία της κλήρωσης. Μας έτυχε κατά την δική μου άποψη η χειρότερη δυνατή αντίπαλος. Ναι κι από τον Αγιαξ γιατί και πιο έτοιμοι θα είναι οι Ρώσοι και πιο ομοιογενείς από τον Αγιαξ που ξαναφτιάχνεται σχεδόν από την αρχή. Ομως με καμία από τις 5 υποψήφιες η ΑΕΚ δεν θα είχε αποκλειστεί όπως με καμία δεν θα ήταν φαβορί. Πάμε για την υπέρβαση γιατί είναι κρίσιμο για την ΑΕΚ να ξαναφτιάξει το Ευρωπαϊκό της προφίλ. Εκτός των άλλων η Ευρώπη αποτελεί πλέον την μεγαλύτερη πηγή εσόδων για τις Ελληνικές ομάδες και η ΑΕΚ πρέπει να κάνει την αγωνιστική υπέρβαση γιατί είναι σίγουρο πως εδώ τα λεφτά της ΟΥΕΦΑ θα αξιοποιηθούν σε τέτοιο βαθμό που δεν θα πιστεύουμε τι ΑΕΚ θα βλέπουμε. Είναι αγώνες ζωής οι δύο με την ΤΣΣΚΑ. Ολα μπορούν να αλλάξουν με μία μόνο πρόκριση. Δεν είναι ζωής και θανάτου γιατί θάνατος για την ΑΕΚ πια δεν υπάρχει. Είναι όμως τεράστια παιχνίδια. Και πρέπει να τα πάρουμε. Ή να φέρουμε δυο ισοπαλίες με ένα παραπάνω δικό μας γκολ εκτός έδρας…