V
επιστροφή

Σφινάκια

με τον Κώστα Κετσετζόγλου
Κετσετζόγλου Κώστας

Μετά τα πανηγύρια για την παραπομπή μόνο για ένα κακούργημα και επειδή πλέον η κατηγορία είναι για… συμμορία χθες δόθηκε άλλη μια ευκαιρία σε πολλούς οπαδούς της… συμμορίας για πανηγύρια. Η Εθνική έχασε με 4-1 στην Κροατία και έτσι αυτοί που πήραν την θέση αυτών που τα πρώην κορόιδα πέταξαν από τα… παράθυρα της ΕΠΟ δεν θα πάνε στο Μουντιάλ… Λες και θα πήγαινε ο Γραμμένος και όχι η Εθνική Ελλάδος… Να μου πεις είναι λόγος αυτός για να χαρεί κάποιος Έλληνας έστω κι αν είναι οπαδός συμμορίας; Ναι είναι. Στο δικό τους μυαλό μόνο, σε αυτό που 20 χρόνια δεν καθόταν ποτέ να σκεφτεί πως ο καρπαζοεισπάκτορας της δεκαετίας του 90 έγινε κυρίαρχος για 20 χρόνια. Και η μόνη ευχή που έχεις να τους δώσεις είναι αυτές να είναι οι χαρές τους από εδώ και πέρα και για 20 χρόνια τουλάχιστον. Μια δυο στην εικοσαετία. Προσοχή. Δεν μιλάω για τους οπαδούς του Ολυμπιακού γενικώς και αορίστως. Μιλάω για τους οπαδούς της συμμορίας που χθες το βράδυ πανηγύριζαν επειδή έφαγε τέσσερα ο… Γραμμένος.

Σε ότι αφορά τον πραγματικό κόσμο και τους κανονικούς ανθρώπους του ποδοσφαίρου η Κροατία σίγουρα απέδειξε ότι είναι καλύτερη ομάδα όμως όταν τρως γκολ σαν το πρώτο και το τέταρτο με ασίστ από τους δικούς μας παίκτες σίγουρα μένει πικρία ότι ακόμη και σε μια τέτοια μέρα το αποτέλεσμα θα μπορούσε να είναι καλύτερο. Και η ρεβάνς της Κυριακής διαφορετική. Τώρα τα πράγματα είναι τρομερά δύσκολα όμως η ομάδα οφείλει κυρίως στον εαυτό της αλλά και σε όλους εμάς που δεν την βλέπουμε μέσα από το πρίσμα των συλλογικών προτιμήσεων ή ακόμη περισσότερο ανάλογα με τα συμφέροντα της συμμορίας να τελειώσει αυτή την προσπάθεια όπως της αξίζει. Γιατί η ομάδα με αυτή και ο Σκίμπε με τα όποια λάθη του, που στην Κροατία ήταν σημαντικά και έπαιξαν ρόλο στην εξέλιξη του αγώνα, κατάφεραν να επαναφέρουν την Εθνική μας στην αξιοπρέπεια. Αυτή που είχαν αφαιρέσει όσοι χειρίστηκαν την Εθνική από το καλοκαίρι του 2014 και μέχρι να εξαφανιστούν δια παντός από το ποδόσφαιρο. Οι ήττες από Φερόε και Β. Ιρλανδία μέσα - έξω και η τελευταία θέση ενός ομίλου όπου η Ελλάς ήταν επικεφαλής φαντάζουν πλέον μακρινοί εφιάλτες.

Η Εθνική επέστρεψε εκεί που πρέπει να είναι πάντα μετά το θαύμα του 2004. Στα όρια της πρόκρισης στα τελικά του Μουντιάλ. Μέσω μπαράζ τα καταφέραμε δυο φορές το 10 και το 14, φέτος μάλλον θα μείνουμε σπίτι. Όμως η ομάδα αυτή έχει μέλλον. Και αποτελεί μεγάλο στοίχημα για την νέα διοίκηση της ΕΠΟ να φροντίσει ώστε οι επόμενες προκρίσεις σε Euro και Μουντιάλ να γίνουν δικές μας. Κι αν ο Σκίμπε αποφασιστεί να τελειώσει ο πήχης είναι ψηλά. Ο Γερμανός δεν είναι Ρεχάγκελ ή Σάντος όμως ανέλαβε ένα πολύ δύσκολο έργο και το έφερε σε πέρας με επιτυχία γιατί πρώτος στόχος δεν θα μπορούσε να είναι η πρόκριση αλλά αυτό που έγινε. Δηλαδή να ξαναγίνει η Εθνική ξανα ΟΜΑΔΑ από τσίρκο που ήταν όταν την παρέλαβε. Μέχρι τότε όμως έχουμε καιρό. Υπάρχει ακόμη η ρεβάνς. Και μακάρι να γίνει πραγματικότητα η ευχή του εκπροσώπου τύπου και να είναι το τελευταίο στο Καραϊσκάκη ιδίως αν είναι πάλι το γήπεδο εχθρικό για μέλη της ομάδας και για φιλάθλους της.